6+

rok życia

więcej

Każda z tych zabaw wymaga stałej obecności osoby dorosłej i właściciel marki Juvit nie ponosi odpowiedzialności za ewentualne szkody.

MOJE DRZEWO

Zabawa polega na stworzeniu pnia drzewa (z papieru / krepiny / kartonu). Dziecko może samo zdecydować jakie grube ma być drzewo, w jakim kolorze. Może wcześniej przyjrzeć się drzewom w parku i wybrać takie, które jest mu najbliższe, żeby się zainspirować. Następnie przygotowuje się karteczki w dowolnych kształtach liści/ serduszek, etc. Na poszczególnych gałęziach można zapisać różne aspekty dotyczące JA dziecka np. POTRAFIĘ / LUBIĘ / SUKCESY / JESTEM/ POCHWAŁY. Następnie wraz z dzieckiem zapisuje się na karteczkach w czym jest dobre, jakie ma cechy, czego się nauczyło i przyczepia do drzewka. Drzewko ma być umieszczone w widocznym miejscu np. na ścianie i rosnąć wraz z dzieckiem. Nie trzeba od razu go wypełniać, a kiedy np. dziecko nauczy się czegoś lub pierwszy raz coś zrobi to wraz z opiekunem celebrują przyczepienie nowego elementu do drzewka. Jedna z gałęzi może być przeznaczona na pochwały. Wtedy opiekunowie mogą zawiesić wzmocnienia dla dziecka w postaci podziękowań za coś lub zauważenia pozytywu. Zabawa buduje samoświadomość młodego człowieka, silną tożsamość, wpływa na poczucie własnej wartości.

MOJE DRZEWO

JAKA TO EMOCJA?

Wypisz różne emocje na karteczkach. Dla młodszych dzieci podstawowe, dla starszych można poszerzać o mniej oczywiste i budować skalę czyli już nie tylko smutek ale rozdrażnienie i rozpacz. Dziecko losuje emocje a następnie ma ją pokazać swoim ciałem. Zadaniem drugiej osoby jest odgadnąć na zasadzie kalamburów jaką emocję prezentuje. Następnie zmiana i dziecko odgaduje, a ktoś prezentuje. Kolejny etap tej zabawy lub jej modyfikacja polega na wymyśleniu przez dziecko dowolnego zdania np. Ala ma kota. Następnie każde z dzieci losują emocje (smutek, radość, zdziwienie) i wymyślone zdanie wypowiadają w taki sposób, aby przekazać poprzez ton głosu i mimikę wylosowane odczucia. Reszta zgaduje. Zabawa uczy rozpoznawania i nazywania emocji.

RYSOWANKI-ŚMIECIANKI

Do zabawy należy przygotować kartkę z wydrukowanym szablonem np. nie ubranej modelki lub pojazdu - samochodu / statku kosmicznego albo domu / budynku oraz różne przypadkowo zebrane materiały tzw. Domowe śmieci np. skrawek gazety, kawałek sznurka, wacik, patyczek do ucha, spinacz, recepturka, surowy makaron, kawałek wstążki itd. Do tego warto przygotować nożyczki i klej typu magiczny. Zadaniem dziecka jest stworzyć z tych materiałów kreację dla laleczki lub obudowę domu/statku czy tego co jest na kartce. Powstają cudowne, zaskakujące prace. Ta kreatywna, manualna zabawa jest alternatywą dla zwykłego kolorowania.

RYSOWANKI-ŚMIECIANKI
 WODNE BALONIKI

WODNE BALONIKI

Tworzymy baloniki napełnione wodą. W parach rzucamy do siebie balonik, na początku przekładając go w bliskiej odległości z rąk do rąk, później oddalając się o krok od siebie, aż uzyskujemy coraz większą odległość. Balonik przy pierwszym upadku zazwyczaj pęka oblewając wodą, co sprawia dużo frajdy. Można też liczyć rzuty – ile najwięcej się udało. Kolejny wariant to granie w znajdywanie jak największej ilości słów z danej kategorii (np. zwierzęta, zawody, kolory, smaki, części ciała lub dla starszych dzieci ssaki, ptaki, marki aut czy kraje), mogą też być wyrazy na daną literkę lub sylabę. Za każdym rzutem mówimy coś. Inny wariant to skojarzenia czyli podawanie wyrazu kojarzącego się z poprzednim. Zamiast balonów z wodą może być zwyczajna piłeczka, ale wodny efekt jest tu niewątpliwie atrakcją. Urozmaiceniem i utrudnieniem tej zabawy na grupie jest rzucanie balonika w górę i wywoływanie osoby, która ma go złapać. Osoba wbiega do kręgu i łapie lecący z góry balon z wodą. Jest to zdecydowanie bardziej narażające na zmoczenie, ale dzieci zazwyczaj bardzo to lubią i celowo się oblewają. Polecamy bawić się w to latem, na świeżym powietrzu.

ZAGADKA DLA ZMYSŁÓW

Dziecko ma zasłonięte oczy (opaska, chustka) czyli wyłączony jeden zmysł, ale ma do dyspozycji pozostałe. Podajemy mu przedmioty, które po węchu, dotyku lub słuchu ma odgadnąć. Może być tak, że są rundy tylko węchowe lub słuchowe, smakowe i dotykowe. Przedmioty mogą być różne np.: lalka, woda, cukierek. Możemy też podając zagadkę mówić kategorię, smakowo-węchowa albo dotykowo-słuchowa. Jeśli dziecko nie lubi mieć zakrywanych oczu (np. boi się ciemności), to można podać mu przedmiot zapakowany w bawełniany woreczek i wtedy może zgadywać poprzez dotyk.

ZAGADKA DLA ZMYSŁÓW
CZÓŁKO

CZÓŁKO

Gra może być realizowana w dwie lub więcej osób. Przygotuj karteczki samoprzylepne i wypisz / narysuj na nich różne wyrazy z takich kategorii jak: zawody, jedzenie, meble, zwierzęta itp.. Dziecko losuje karteczkę, którą przyklejasz mu na czole. Zadaniem dziecka jest konstruowanie pytań w taki sposób, aby odgadnąć kim jest. Współzawodnik może odpowiadać tylko tak lub nie. Dziecko zadaje pytania typu: czy to jest duże czy małe, czy to jest coś do jedzenia, czy to jest zwierzę, czy to jest szare itd. Po odgadnięciu robicie zmianę. Zabawa uczy dochodzenia do rozwiązania problemu po nitce do kłębka, kształci umiejętność kategoryzowania, wychodzenia od większych zbiorów do mniejszych, pobudza logiczne myślenie i rozśmiesza poprzez niecodzienne wcielenia.

BAZA

Dziecko tworzy z różnych domowych rekwizytów swoje bezpieczne miejsce – bazę. Może do tego wykorzystać domowe przedmioty typu pufa, kocyk, poduszki, chusta itp. Ma to być jego miejsce sekretne, gdzie może iść kiedy poczuje potrzebę wyciszenia lub odpoczynku od codziennych zajęć.

Inny wariant może polegać na stworzeniu swojej przestrzeni na podłodze. Daj dziecku wybór materiałów typu szalik, kocyk, sznurek, guma i poproś o wytyczenie jego bezpiecznej przestrzeni. Niech zaznaczy swoje granice. Ile miejsca potrzebuje? Czy granice są wyraźne, mocne czy raczej delikatne lub niezarysowane? Zabawa otwiera pole do rozmawiania o granicach, o potrzebach własnych i innych osób.

BAZA
MAŁE ZOO

MAŁE ZOO

Do tego zadania dziecko potrzebuje pustych butelek plastikowych, ziemi i figurek zwierząt. Z pomocą rodzica, rozcina butelkę wzdłuż, wykrawając prostokąt. Ułożoną w poziomie butelkę wypełnia ziemią i stwarza małe zoo. Poza figurkami zwierząt, może tam umieścić także listki i inne roślinki, zerwane z krzaczków, a także skonstruować np. klatki dla papug czy wyjątkowo niebezpiecznych gatunków. Taka zabawa, nie tylko wspiera manualny rozwój dziecka, ale także pokazuje, jak bezpiecznie zachować się np. w zoo. Poza tym można przy okazji wytłumaczyć dziecku jak należy opiekować się zwierzętami domowymi.

PAPIEROWE WARIACJE

Wariant 1: Piniata
Jest to propozycja stworzenia zabawy na wzór latynoskiego zwyczaju bożonarodzeniowego. Piniatę tworzy się przy użyciu balona, rozwodnionego kleju typu wikol (może być też mąka z wodą) i gazet. Balon należy napompować a następnie okleić paskami z gazet zakrywając dokładnie, całą jego powierzchnię. Wikol rozcieńczamy z wodą, a paski gazety maczamy w półpłynnym kleju i następnie przyklejamy do balona kładąc na niego mokry pasek, obok kolejny. Można też położyć je warstwowo (niektóre kawałki gazet nachodzą na siebie). Czekamy aż tak oklejony balon wyschnie. Kiedy to nastąpi będzie dosyć twardą strukturą. Wycinamy niewielkie kółko u podstawy (najlepiej poradzi z tym sobie nożyk do papieru). Po przecięciu wyjmujemy resztki balona i mamy pustą kulę. Do środka wkładamy cukierki. Robiąc małe dziurki np. pinezką przewlekamy sznureczek lub nitkę tak aby można było powiesić piniatę, a następnie zamykamy ją wyciętym wcześniej otworkiem i zaklejamy taśmą aby zamknąć kule ze słodką niespodzianką. Następnie ozdabiamy kulę krepiną, możemy stworzyć puchatego stworka nacinając krepinę i oklejając dookoła kuli. Dorobić buzię, oczka i uszy, cokolwiek chcemy. Gotową piniatę wieszamy. Dziecko może rozbić ją uderzając w stwora dłuższą papierową rolką, piankowym kijkiem lub zwykłym kijkiem. Kiedy się to uda z kuli wysypią się słodycze lub inne ukryte w środku niespodzianki.

Wariant 2:
Maski Na tej samej zasadzie można stworzyć maskę. Warto zwrócić uwagę na wielkość balona, aby odpowiadała mniej więcej wielkości głowy dziecka. Analogicznie wyklejamy, a później wycinamy potrzebną do zakrycia twarzy część i wycinamy otwory na oczy, nos, usta. Później za pomocą farb, krepiny lub innych ozdób tworzymy zewnętrzną warstwę maski. Dziecko może samo przygotować sobie twarz postaci, w którą później się wcieli. Możesz zapytać je jak się ta postać porusza, co lubi, czy ma swoje ulubione miejsca, jakie odgłosy wydaje lub co ma do powiedzenia.

PAPIEROWE WARIACJE

Skontaktuj się
z nami

TEL: (+48 22) 742 00 22
informacjaoleku@hasco-lek.pl